Zachtheid

Al sinds ik begon aan babydekentjes voor de mini in mijn buik, spookt het woord “zachtheid” met regelmaat door mijn hoofd. Geïnspireerd door de superzachte teddykatoen maar zeker ook door de zwangerschapsyoga.
Zachtheid als mild zijn voor jezelf, met mededogen en zonder oordeel. Wat is dat soms moeilijk! En oh, wat leer ik daarin bij!

IMG_6177

Zachtheid voor mijn lijf.

Dat in plaats van kilometers lopen per week, nog net wat baantjes kan trekken in het zwembad.

Dat buiten adem geraakt als ik fiets aan meer dan een slakkentempo. Maar anderzijds het effect heeft op automobilisten om te stoppen als ik moet oversteken.

Dat vraagt naar rust. Met de voeten omhoog. Levenslessen uit de yoga: rusten is niet niks doen maar wel zorgen voor jezelf. Dus lig ik nu lekker te zorgen voor mezelf, met mijn voeten omhoog…

 

Zachtheid voor mijn geest.

Die soms zo vol met vanallesennogwat zit dat ik het ook  allemaal weer lijk te vergeten. Of anders mijn sleutels wel.

Die zo graag nog (te)veel wil doen maar wat rekening moet houden met dat lijf.

 

Zachtheid, ook emotioneel.

Als ik weer eens volschiet, schijnbaar zonder reden. Als de kleine dingen in het leven me tot tranen toe ontroeren. Of als ik dat bij hem zie. En die liefde, die me overspoelt. Voor hem en voor de mini, voor mijn twee mannen.

 

Zachtheid voor de baby in mijn buik.

Die zich elke dag laat voelen en ons eraan herinnert dat hij groeit. Die ons nu al leert om zacht te zijn voor onszelf. We zien hem nu al zo graag. To the moon and back.

IMG_6178

Zachtheid, ik denk dat ik dat nog goed ga kunnen gebruiken eens hij er is…

Patroon babydeken: Cozette / Stof: les tissus du chien vert

Patroon druppelkussen: zelf getekend naar idee op Pinterest / Stof: les tissus du chien vert 

 

A hint of mint

Ik zei het hier al eerder, ik hou van zelfgemaakte cadeaus. Om te geven en om te krijgen.

Nu heb ik ook nog een tweede zus. En een mama. Daarvoor kon ik dus niet achterblijven. Meer stukjes van mezelf dus.

a hint of mint

Voor de zus die een collectie pastelkleurig vintage servies bij elkaar zoekt, vonden we online een pastelkleurige theepot. De theepot liet op zich wachten en dus haalden we in afwachting reeds muntkleurige theemokken. Kwestie van in het thema te blijven. Het stukje van mezelf voegde ik toe met porseleinstift, waar ik eerder al wat ervaring mee opdeed.

theemokken

theemokken detail

Ik denk dat de zus er blij mee was. Dat leid ik toch af uit het feit dat ze hier zondag over de vloer kwam met 2 theemokken en de vraag om er iets op te tekenen met porseleinstift voor haar secret santa … 

smartphonehoes

Mama maakte het gemakkelijk. Die kocht net voor de feestdagen een smartphone en nog geen hoesje. Al bleek dit achteraf met voorbedachte rade… Ik zat nog in de pastelsferen dus het werd een eenvoudige sleeve met een zakje en een lintje uit restjesstof.

Ik ben er stiekem wel een beetje jaloers op. Misschien wil ik ook wel een stukje van mezelf. Cadeautjes voor jezelf moeten kunnen, toch?

 

Welkom Gust!

We kunnen hier wel spreken van een babyboom in de vriendenkring. Voor de vriend gaat dat gepaard met wat stress (“ist dan bijna aan ons?”), bij mij met veel naaikriebels. Tijd om me nog eens in het maken van babyspullen te verdiepen…

En dan is daar Pinterest. Natuurlijk.

Ik maakte een bord “babycadeaus”. Dat voedde echter de geruchten “dat het nu dan toch wel echt aan ons is”, wat de stress bij de vriend alleen maar kon verhogen. Bovendien bleken er onder de toekomstige mama’s ook grote Pinterestfanaten die natuurlijk gingen spieken wat ze binnenkort van ons konden verwachten bij het kraambezoek. Zo leerde ik dan werken met verborgen borden. Ik leer al doende.

En terwijl baby 1 nog even op zich liet wachten, hopelijk niet omdat ik nog niet klaar was met dat betreffende babycadeau, kwam baby 2 een beetje sneller dan verwacht. Gelukkig lag dat cadeautje wel al klaar.

Cadeau GustPatroon wikkeldeken: Made by Jo/Stof: Puzzled Milly van Soft Cactus
Patroon slab: Skirt_as_top/Stof: Puzzled Milly van Soft Cactus

Een warm wikkeldekentje voor de winterse kou. Een slabbetje. En een olifant. Omdat ik die zo schattig vind.

Welkom Gust!

olifantPatroon olifant: zelf getekend/ Stof: Puzzled Milly van Soft Cactus 

PS. Baby 1 maakte intussen ook zijn intrede. Nu ook daar snel op kraambezoek…

A little sparkle

Ik hou wel van eenvoud. Van simpel.

Een eenvoudig patroon met een schoon stofke, met een mooi detail, een speciale knop of een stiekem prachtig voeringsstofje. Met een beetje sparkle dus.

Het patroontje van de Viva-top stond dan ook meteen op de veel te lange “als-ik-ooit-eens-vijf-minuten-tijd-heb”-lijst. De sparkle is in dit geval wat letterlijker te nemen en hoewel ik normaal niet zo’n blinkende meid ben, vond ik dat in dit geval een beetje glamour geen kwaad kon. Pailletten zouden het worden, in goud.

De opdracht voor een eenvoudig bloesje in de naailes verhuisde het topje meteen naar bovenaan mijn to do-lijst. Het maakt het resultaat weliswaar rijkelijk laat voor het herfstweer maar misschien toch draagbaar voor feestjes.

IMG_0855De stof is heerlijk zacht en valt zalig. De kleur verandert een beetje mee naargelang het licht van crème naar licht oudroze. Ik heb me laten vertellen dat het kleur “champagne” heet. Dat is ook een beetje sparkle toch?

IMG_0865

Patroon: Viva top van La Maison Victor/ Stof: Modecoupon/ Paillettenlint: Veritas

 

 

 

Uitdaging

Ik weet niet of het ligt aan de versleten staat van de meeste van mijn favoriete handtassen of aan het krijgen van “Mijn tas” voor mijn verjaardag, maar ik maakte de laatste tijd veel tassen. Kleintjes en grote, zoals u al kon zien. Ik maak ze ondertussen bij wijze van spreken met mijn ogen dicht.

Tijd voor wat uitdaging dus.

Uitdaging 1

Dat ik van een print laten doorlopen nog geen kaas gegeten heb, daar kwam ik eerder al voor uit. Tijd om me daar dan toch eens aan te wagen. Dacht ik. Dit prachtig stofje vraagt er toch om?

detail zak Vink-tas

 

De stof had ik al even liggen, inspiratie vond ik bij haar. Het zou dus een Vink-tas worden. Geloof het of niet, na al die tassen de laatste tijd, toch pas mijn allereerste Vink-tas. Maar zeker niet de laatste.

Ik spendeerde evenveel tijd aan het puzzelen met de stof als aan het stikken zelf.  Op zoek naar de mooiste stukjes en eerlijk is eerlijk, op zoek naar de manier om die print te laten doorlopen. Ik beperkte me dus  tot de zak. Aan die bodem ben ik niet meer begonnen. Ik vind het wel een leuk resultaat maar die prints laten kloppen, er zou me toch iemand eens moeten uitleggen hoe je dat echt moet aanpakken.

Vink-tas in geometrische stof

 

Met de bolletjesvoering ben ik erg blij. Zeker omdat ik die te danken heb aan een naaivriendin op een naaiavondje. Ik had zelf niet meer genoeg maar die bolletjes zijn toch leuker dan een effen stuk, niet? Een goeie ruil voor een stuk biais, merci Jolien!

 
detail voering Vink-tas

Patroon: Vink-tas/Stof: Ikea/Tassenband: Koekepeertje

 

Uitdaging 2

Ik zag deze zomer ergens een tas. Ik weet niet meer waar of wanneer, misschien wel in mijn dromen. Dat het een tas was waar ik van bleef dromen, dat was zeker. Ik zag de vorm en de kleuren. En toen ook de stof waarmee dat zou lukken. Dus die dan maar eens proberen maken? Zelf tekenen dan? Uitdaging!

Het werd een werk van lange adem. Rekenen en tekenen, ruimtelijk inzicht, krabbelen en zuchten. Het “patroon” staat getekend op het kasticketje van de Veritas en is waarschijnlijk enkel voor mij nog leesbaar. Maar ze is af en reken maar dat ik er vandaag nog mee op stap ga!

 

Tas zwart-wit

 

 

Voor de verzonken rits ging ik ten rade bij “Mijn tas” en gebruikte ik de uitleg voor de Lena.

 

IMG_3619

 

Binnenin, alweer, een bolletjesvoering en handige sleutel- en telefoonzakjes.

 

detail voering

 

IMG_3611

Patroon: zelfgetekend/Stof: Ikea/Tasgrepen: Veritas

 

 

 

 

Birdie

Een tijdje geleden viel er een (polka)dotje van een kaartje in de bus. Ik kreeg meteen inspiratie voor een zelfgemaakt cadeautje. Dit ligt er dus al even maar wachtte nog op een babybezoekje.

Een kleine speurtocht in mijn lappenmand leverde het perfecte polkadotje op en van deze had ik nog een restje van dat mooie okergeel van Koekepeertje. Ik was meteen weg van het vogeltje met de hartjesvleugels dus dat appliqueerde ik op een body uit de Hema.

kaartje Lene

cadeauverpakking

 

Het okergele stofje is zalig zacht en bracht me op het idee van een voellapje. Opnieuw op zoektocht dan maar, deze keer in de lintjesmand. Daar zit zoveel in dat ik al te gemakkelijk bijpassende lintjes vond. Met een stukje van een plastic zak ertussen gestikt werd het meteen een knisperdoekje.

 

knisperdoekje

cadeautje Lene

Rok/Pantalon

Rok/Pantalon. Zo heet dat. Mijn tweede jaar naailes bestaat uit rokken en broeken, zakken en plooien, ritsen en lussen. Ik leerde over zakken in alle maten, in alle vormen en op allerlei plaatsen. Ik oefende op een broekritssluiting en toen ik die onder de knie had, besloot ik deze in een rok te steken. Onder het motto alles minstens twee keer maken om het goed te kunnen, weet uw wel. Zo’n sportief model, recht en kort, vind ik wel het mooist met een riempje. Lussen dus. En als we dan toch bezig waren, graag met achterzakken én jeanszakken. Oh ja, en een horlogezakje. Ik voelde me blijkbaar best moedig toen ik de plannen maakte. Gelukkig heb je dan de naailes. En de naaijuf. Waardoor ik best blij ben met het resultaat. Hier en daar kon het misschien wat rechter en preciezer maar ik heb me laten vertellen dat ik de enige ben die dat ziet… Nog voor de naaimachine de verhuisdoos in gaat, legde ik nog snel de laatste hand aan dit rokje. De stof vond ik bij deze fijne webshop , toen ik daar een bon won via Hipsterkids, en is heerlijk zacht. Nu nog even proberen dragen. Vooraleer dit ook in een kartonnen doos voor de verhuis verdwijnt.

IMG_2691 horlogezakje IMG_2695 IMG_2696

Patroon: Burda 01/2014 –  Stof: Koekepeertje/Stoffenspektakel