Mijmeringen over moederschap

img_6775Facebook toonde me vandaag deze foto van een jaar geleden. Nu onze kleine man een jaar geworden is, betrap ik mezelf erop nog meer terug te kijken in de enorme hoeveelheid foto’s van het laatste jaar. Zoveel mooie herinneringen.

Deze foto bracht me terug naar die allereerste weken. Even terugdenken aan een periode die in mijn herinnering zo warm en vol liefde was.

 

Ook een periode waarin ik me amper kon voorstellen dat ik nog dingen zou doen die ik gewoon was. Zoals douchen bijvoorbeeld. Of me aankleden. Of koken, godbetert.

Laat staan naaien, bakken, lopen of hier iets schrijven. Ik ben er intussen allemaal wel opnieuw mee begonnen, in die volgorde. Naaien en bakken haalde ik voor de babyborrel vanonder het stof. Ik had al snel de smaak weer te pakken. Kleine kleertjes naaien vraagt immers niet veel tijd en ze zijn zo leuk, toch? En na al die tijd nog eens verse tiramisu of chocomousse kunnen eten, argumenten genoeg om de keukenschort weer boven te halen. En ohja, leve de draagdoek!

Lopen mocht ik eind januari terug en wat keek ik daar naaruit! Op advies van de kinesiste startte ik to run (again). Stilaan, korter en trager dan ik gewend was maar zo deugdelijk. En leve de Croozer!

Hier iets schrijven, dat kwam er dus nog niet van. Maar er zit allang veel in mijn hoofd. Misschien is het weer eens tijd…

 

De foto’s van die eerste weken laten me ook zien hoe moe ik was, hoe bleek ik eruit zag. Een beetje confronterend toch.

Want na een bevalling van zo’n uur of 38 en een keizersnede (misschien vertel ik dat ooit nog wel eens) was ik doodop, logisch. Dat weet ik nog wel, natuurlijk. En dan begint het nog maar pas, zorgen voor, dag en nacht. Dat weet ik nog wel, natuurlijk.

Maar je bent wel mama geworden. Je wil wel voor je kindje zorgen. En dat doe je, moe of niet moe. Ik heb dat soms precies niet beseft hoe moe wel.

Gelukkig zijn er een aantal dingen die die eerste weken een groot verschil gemaakt hebben.

  1. Mijn lief
    Mijn grote steun die ’s nachts mee opstond om naast me te zitten bij de borstvoeding, die me eten en drinken gaf elke keer als de baby net weer honger had als we wouden eten. Toen hij terug aan het werk was, slaagde ik er wekenlang niet in om mijn thee warm op te drinken. Laat maar komen die extra dagen voor papa’s!
  2. Kraamkost en meer
    It takes a village to raise a child en ik ben heel blij met mijn dorp. Mijn village strekt zich zelfs uit tot in Berlijn, voor meter-steun vanop afstand.
    Zoals ik al zei leek het me in die periode onoverkomelijk om te moeten koken en schoot eten er bij in als mijn lief niet oplette. Ik was zo moe dat ik mezelf had voorgenomen ‘Ja’ te zeggen op elk aanbod van hulp uit ons ‘dorp’. Ik durf anders zo nogal een onafhankelijke, sterke vrouw (ahum!) te willen zijn, vandaar. Een ovenschotel van de papa, soep van mijn zus, vaak zelfs compleet met dessert van ons mama. De familie was voor boodschappen soms onze persoonlijke ‘collect and go’. Ah nee, ze leverden aan huis, nog beter. En ze stofzuigden soms ook nog snel eens. En ik zei ‘Ja’.
  3. Vroedvrouw aan huis
    Ik ben een grote fan. Zonder de vroedvrouw die ik mocht bellen net wanneer Oscar een voeding nodig had, had ik geen borstvoeding blijven geven. Die eerste weken liep het niet van een leien dakje met al dat kolven en kloven. Zonder haar begeleiding had ik het niet gered. Daar ben ik na zeven maand borstvoeding geven en er echt van kunnen genieten zelfs, nog steeds zo dankbaar voor.
  4. Kraamzorg
    Nog zoiets waar ik grote fan van ben. In het kader van dat ‘Ja’ zeggen tegen hulp en u daar niet schuldig over voelen. Hoe heerlijk waren de dagen dat de kraamzorg kwam, de was en strijk gedaan was en er eten klaarstond voor ’s avonds. Ik deed soms zelfs een dutje terwijl zij bezig was. En ik voelde me daar niet schuldig over. Daar zorgde zij wel voor.

Ik schreef dat een aantal dingen het verschil maakten. Als ik dit nu nog eens lees, gaat het over mensen. Mensen die ik daarvoor heel dankbaar ben!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s