Knitting addict

De breikoorts heeft me helemaal te pakken. alpace bouclé

Het begon eigenlijk vorige winter, heel onschuldig. Ik vond DE sjaal niet en na het afschuimen van talloze winkels, besloot ik dan maar er zelf eentje te breien. Het eerste breiwerk in jaren maar het blijkt zoals fietsen, je verleert het niet. En gelukkig bestaat het er internet voor alles wat ik wel verleerd had.  De filmpjes van het wolplein gaven raad bij elke techniek en werden door haar al eerder aanbevolen. (Ik ben helemaal jaloers op de breitas die ze maakte. Misschien krijgt dat me van de breinaalden weer naar de naaimachine…)

Na de sjaal, experimenteerde ik wat met steken minderen om een bijpassende beanie te breien, vrij naar dit patroon van Drops.

Mijn lief viel voor het eerst voor breiwerk en wol en vroeg ook een sjaal. De ongelooflijke zachtheid van de alpacawol van Drops zit daar voor iets tussen. Ik vond ze bij Julija. Sjaal en muts werden er dus 2.

sjaal en beanies sjaal en beanies 2

De breikoorts begon op te zetten… Het heeft iets met het vroeger donker worden te maken. Met het tikkende geluid van de naalden. Met de zachtheid van de wol. Of met het combineren met Netflix kijken, dat ook.

Ik ging aan de slag met een heus patroon. Tellen, meten, steken opzetten, minderen, afkanten, … En alsof dat nog geen voldoende uitdaging was, een boord aanbreien met een rondbreinaald. Maar ik ben er gek van, van mijn oversized vest in Andes alpaca.

oversized vest

En ik heb het helemaal warm. In mijn warme wollen vest, sjaal en muts. En van de breikoorts natuurlijk.

Advertenties