Jurkjesliefde

Na dit marathonproject was ik toe aan snel resultaat. Iets eenvoudig dus. De Harlequin met enkel een voor- en achterpand leek me dan ook perfect. Ik zag al talloze versies passeren met hier, hier en hier een aantal uitvoeringen die mijn zin om aan dit patroon te beginnen alleen maar aanwakkerden.

Het leek lang bij een idee te blijven. Een plan om ooit, als ik eens vijf minuten tijd had, ook zo’n jurk toe te voegen aan mijn kleerkast. Kleedjes heb je nooit genoeg, toch?

Tot ik in de wintersolden een paar wollen stofjes op de kop tikte. In een daarvan zag ik meteen een Harlequin, mijn Harlequin. Soms lijkt het allemaal samen te vallen. Dat idee in je hoofd en de stof in je hand.

Harlequin front Harlequin profiel

Mijn verwachtingen werden helemaal ingelost. Het patroon is eenvoudig en ik kreeg snel resultaat. Net wat ik zocht.

Het achterpand knipte in in twee om er een zichtbare rits in te zetten. Niet dat dat nodig was, ik krijg de jurk zo over mijn hoofd. Puur voor de sier. Omdat dat idee ook in mijn hoofd zat.

Weer een plan minder in mijn hoofd? Niet echt. De jurk was zo leuk om te maken dat er nog voor ik ze kon afwerken alweer een paar ideeën bijkwamen… Kleedjes heb je nooit genoeg, toch?

Harlequin back

Patroon: Harlequin van La Maison Victor/Stof: Modecoupon

I’ve got the “blouse”

Ik maakte wat blouses de laatste weken. Ik ben nochtans geen blousemadam. Ik vind dat wel mooi, nochtans. Maar het blijft in mijn kast hangen. Dus ik koop dat niet meer.

Nu maakte ik er twee, een marathon en een sprintversie. Ik zit bij de naailes in de module “blouse-jurk” moet je weten. Dan hoort dat er dus bij, die blouses. Over die sprint blog ik nog wel eens, eerst degene die me meest tijd en moeite kostte en slechts met veel begeleiding van de naaijuf tot stand kwam.

Nog nooit zoveel patroonstukken, nog nooit zoveel nieuwe technieken, nog nooit zo lang gewerkt aan één kledingstuk. Vreemd genoeg wel ontspannend. Urenlang focussen op een detail zoals de mouwsplit of de zakbies. Beiden kosten me een hele naailes. Elk.

blouse detail

De blouse werd licht door de soepele stof. Met het imitatieleer ging ik voor stoer. Ik zocht tot ik de juiste knoopjes vond met nog wat meer leer. Een outfit voor als ik stevig ik mijn schoenen moet staan. Dat kan ik af en toe wel gebruiken.

Ik haalde de blouse dus al een paar keer uit de kast. Een primeur. Ik word misschien toch nog een blousemadam… Geen blues voor mij, I’ve got the blouse!

blouse frontblouse profiel

Patroon: Knip augustus 2014/Stof en imitatieleer: Modecoupon

Welkom Mil!

Naaien voor baby’s vind ik zalig. Zo mini. Zo schattig. Zo zacht.
Ook voor de kleine Mil rolde er dus wat vanonder de naaimachine. Ik was voor de verandering eens ruimschoots op tijd klaar en moest daarom het pakje goed verstoppen. Met de mama heb ik weleens naaidates, vandaar.

De mama en ik naaiden ook samen een mutsje. Niet zomaar een mutsje, hét eerste mutsje. Zo mini dat het ons bijna té mini leek. Maar het past! En mooi dat hij ermee is.

Echt een wolk van een baby. Aangezien ik dat natuurlijk had voorzien, maakt ik na de olifantjes- en de uiltjesversie deze keer een wolkenkussen. Met dank aan haar voor de inspiratie.

wolkenkussen voor

Het wikkeldekentje wegens succes herhaald en een klein slabbetje erbij. Het stofje werd een compromis, de kleurtjes voor de mama, een ‘moose’ voor de papa. Al wist ik toen nog niet dat meneer plannen heeft voor een jachtbrevet…

wolkenkussen achter

    stof: Mind the Moose van Softcactus

Gisteren kreeg ik een foto van Mil onder het dekentje in dromenland. Zei ik al dat ik gelukkig word van slapende baby’s?
Welkom Mil! Dream big, little one…